Hz. Ömer arkadaşlarıyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler.

Derler ki :
-’Ey halife, bu aramızdaki arkadaÅŸ bizim babamızı öldürdü.

Ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin.’

Bu söz üzerine Hz. Ömer suçlanan gence dönerek :
- Söyledikleri dogru mu diye sorar ,

Suçlanan genç der ki :
-Evet dogru.

Bu söz üzerine Hz Ömer, “anlat bakalım nasıl oldu?” diye sorar:

Bunun üzerine, genç anlatmaya başlar, der ki :

Ben bulunduÄŸum kasabada hali vakti yerinde olan bir insanım ailemle beraber gezmeye çıktık, kader bizi arkadaÅŸların bulundugu yere getirdi. Afedersiniz hayvanlarımın arasında bir güzel atım var ki gören bir defa daha dönüp bakıyor, hayvana ne yaptıysam bu arkadaÅŸların bahçesinden meyva koparmasına engel olamadım, arkadaÅŸların babası içerden hışımla çıktı atıma bir taÅŸ attı atım oracıkta öldü. Nefsime bu durum agır geldi, ben de bir taÅŸ attım, Babası öldü. Kaçmak istedim fakat arkadaÅŸlar beni yakaladı, durum bundan ibaret’ dedi.

Bu söz üzerine Hz Ömer
- ‘Söyleyecek bir ÅŸey yok, bu suçun cezası idam. Madem suçunu da kabul ettin’ dedi.

Bu sözden sonra delikanlı söz alarak
-’Efendim bir özrüm var’ diyerek konuÅŸmaya baÅŸladı

- ‘Ben memleketinde zengin bir insanım, babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı. Gelirken kardeÅŸim küçük olduÄŸu için saklamak zorunda kaldım. Åžimdi siz bu cezayı infaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettiÄŸiniz için Allah(cc) indinde sorumlu olursunuz, bana üç gün izin verirseniz, ben emaneti kardeÅŸime teslim eder gelirim, bu üç gün içinde yerime birini bulurum’ der.

Hz. Ömer dayanamaz der ki :

-’Bu topluluÄŸa yabancı birisin, senin yerine kim rehin kalır ki?!’


Sözün burasinda genç adam ortama bir göz atar, der ki:

- ‘Bu zat benim yerime kalir.’ O zat Hz. Peygamber Efendimizin (sav) en iyi arkadaÅŸlarından daha yaÅŸarken cennetle müjdelenen Amr Ibni As’ dan baÅŸkası deÄŸildir.

Hz.Ömer Amr’a dönerek,

- ‘Ey Amr, delikanliyi duydun’ der.

O yüce sahabi

-’Evet, ben kefilim’ der ve genç adam serbest bırakılır.

 

Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur. Medine’nin ileri gelenleri Hz. Ömer’e çıkarak genc’in GelmeyeceÄŸi, dolayısıyla Amr Ibni As’a verilecek idam yerine maktülün diyetini vermeyi teklif ederler, fakat gençler razı olmaz ve babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz derler.

Hz. Ömer kendinden beklenen cevabi verir der ki :
-’Bu kefil babam olsa farketmez cezayı infaz ederim.’

Hz Amr Ibni As ise tam bir teslimiyet içerisinde der ki :
-’Biz de sözümün arkasındayız.’

Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genç görünür. Hz. Ömer gence dönerek derki evladım gelmeme gibi önemli bir nedenin vardi neden geldin?’ Genç vakurla başını kaldırır ve (günümüz insanı için pek de önemli olmayan) ‘AHDE VEFASIZLIK ETTÄ°’ demeyesiniz diye geldim der.


Hz. Ömer başını bu defa çevirir ve Amr Ibni As’a der ki :

-’Ey Amr, sen bu delikanlıyı tanımıyorsun nasıl oldu onun yerine kefil oldun’.

 

Amr Ibni As ( Allah kendisinden ebediyyen razi olsun), vakurla kanımızı donduracak bir cevap verir,

-’Bu kadar insanın içerisinden beni seçti.

‘Ä°NSANLIK ÖLDÃœ ‘dedirtmemek için kabul ettim’ der.

Sıra gençlere gelir, derler ki :

-’Biz bu davadan vazgeçiyoruz. ‘

Bu sözün üzerine Hz Ömer :

-’Ne oldu, biraz evvel babamızın kanı yerde kalmasın diyordunuz ne oldu da vazgeçiyorsunuz? ‘der.


Gençlerin cevabı da şöyle olur :
-’MERHAMETLÄ° Ä°NSAN KALMADI’ DEMEYESÄ°NÄ°Z DÄ°YE …

[ Teşekkürler Berrin ]