31 Aralık 2008

Mısır doğumlu olan ve Paris’te eğitim gören Samir Amin, kalkınma teorileri, kapitalizm, küreselleşme ve sistem karşıtı hareketler üzerine görüşleriyle tanınıyor.

Amin’i, pek çokları, Marksist sosyal bilimi geçen yüzyıldan 21. yüzyıla taşıyan seçkin bir düşünür olarak görüyor.

Ekonomiyi krize götürdüğü söylenen denetimsizliğin, finans sermayesinin kâr elde etmesi için gerekli olduğunu söyleyen Amin, Amerikan askeri müdahaleciliğinin de Bush ve çevresindekilere özgü bir fikir olmadığını, sistemin devamı için Obama tarafından da sürdürüleceğini söylüyor.

Siyasal İslam’ın, alternatifi gibi görünen pek çok laik yapı gibi ‘emperyalizmin’ hizmetinde olduğunu da belirten Amin’e göre, Afganistan ve Irak’taki çatışmalarda İslamcılarla anlaşma da mümkün.

Samir Amin’e ilk olarak, liberal iktisatçılar tarafından piyasalardaki denetim eksikliğiyle ve tüketici güvenindeki azalmayla açıklanan krizi nasıl yorumladığını sorduk.

Ekonomik krizin temel nedeni

Samir Amin: Öncelikle bahsettiğiniz bu açıklamalarının oldukça yüzeysel olduğunu söylemeliyim. Evet, bu kriz, finans ve para piyasalarındaki deregülasyonun doğrudan bir sonucudur.

Ancak açıklanması gereken, piyasaların geçmişte neden deregüle edildiği ve bunun kimlerin çıkarına olduğudur. Bu soruya cevap vermenin yolu da, sistemi “neo-liberalizm” ve “küreselleşme” olarak tanımlayan bu ortalama dilin ötesine geçmekle mümkün olabilir.

Kapitalist gelişmenin ileri derecede oligopolleşmiş olmasına yoğunlaşılmalı. Bugün, kapitalizmin çok ileri derecede merkezileşmiş bir biçimini yaşıyoruz. Bu dönemde, oligopoller (takım tekelleri), yani dünyadaki yaklaşık 50 sermaye grubu ve onların çevresindeki 1000 kadar grup tüm sistemin stratejik noktalarını kontrol ediyor ve temel meselelerde kararları veriyor. Finansal sistemin deregüle edilmesine ihtiyaç duyan ve bunu talep eden de zaten bu oligopollerdir.

“Krize götüren yapı, finans sermayesi için gerekliydi”

BBC: Peki sistem, finans piyasalarını neden denetimsiz bıraktı? Bu denetimsizlik yoluyla finans piyasasındakilerin önemli bir kar sağladığından da bahsediliyor. Sizce deregülasyonun nedeni neydi?

Samir Amin: Çünkü yatırımları, doğrudan üretim yapılan sektörlerden, finans sektörüne yönelterek kendileri için bir tekel rantı yarattılar. Finans piyasalarının işletilmesi, kârı oligopollerin çıkarına olacak şekilde aralarında yeniden bölüştürmelerine imkân veriyordu.

Finansal yatırımlarda sermayenin getirisi krizden önce yüzde 10 ila yüzde 15 arasındayken, reel ekonomiye, üretime yapılan yatırımların kar oranı çok çok daha düşük düzeylerde yüzde 4 ila 5′ten fazla değildi. Bu da, oligopollerin finans piyasaları üzerinden, reel ekonominin imkân verdiğinden daha fazla kazanmalarını sağlıyordu.

‘Piyasalar, hiyerarşik örgütlenmiştir’

BBC: Peki finans sermayesinin lehine olan bu sisteme, yatırımları asıl başka sektörlerde olan sermaye grupları neden karşı çıkmıyor?

Samir Amin: Bu yine, konvansiyonel ekonomiden, piyasa ekonomisinden bahseden iktisat anlayışının dışına çıktığım bir nokta. Piyasalar hiyerarşik bir şekilde örgütlenmiştir. Bu piramidin en üstünde ise para ve finans piyasaları bulunmaktadır.

Bunun hakim piyasa olması da, oligopollerin karlarını maksimize etmek için belirledikleri ve kendi aralarında rant elde etmek için yarıştıkları piyasa olması nedeniyledir. Dolayısıyla, sistemin oligopolistik örgütlenişi ile para ve finans piyasalarının diğer piyasaların üzerinde yer alıyor olması arasında doğrudan bir ilişki var.

‘Sistemi değiştirmek değil, eski haline çevirmek istiyorlar’

BBC: Bazı iktisatçılar bu krizden bir çıkış yolu, bir çözüm olarak Keynes’çiliğe geri dönüşten bahsediyorlar. Sizce Keynes’çilik, sistemin krizine çözüm getirecek bir alternatif olabilir mi?

Samir Amin: Hayır, gördüğünüz gibi, Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa ve Japonya’daki hükümetlerin uyguladığı ekonomi siyasetinin Keynes’çilikle de bir ilgisi yok. Uygulanan politikalar sistemi finansal krizden önceki haline geri çevirmek için uygulanıyor. Daha fazlası için değil. Oligopollerin süper kâr elde etmelerini mümkün kılmak için çabalıyorlar, bunun da Keynes’çilikle bir ilgisi yok.

‘Obama’ya isyanı engelleme görevi’

BBC: Peki sizce bu, sorunu çözecek mi? Yani sistemi eski haline geri çevirmeyi başarabilecekler mi?

Samir Amin: Hayır, bu gerçekleşmeyecek. Ancak, sistemi Ağustos’tan önceki haline çevirmek iki koşulun yerine getirilmesi durumunda tümüyle imkânsız değil. Birinci koşul, sisteme gereken ölçüde likidite sağlanması ki bu astronomik düzeylerde, 2 trilyon dolar civarında.

İkincisi ise, bu para aktarmanın mağduru olan kesimlerin, yani daha fazla işsizlik ve resesyonla, maaşların düşmesi, emeklilik maaşlarının azalmasıyla karşı karşıya olan kesimlerin, şimdi olduğu gibi, mücadele düzeylerinin zayıf ve bölünmüş halde kalmasının sağlanmasını gerekli kılıyor.

Bu kesimlerin siyasi olarak yönetilebilir düzeyde tutulmaları gerekli. Bush’tan farklı olmayarak, Obama’nın da görevi şimdi koşulları sağlamak olacak. Ancak bu gerçekleşse bile, bir kaç yıl ya da birkaç ay içinde tekrar bir finansal çöküşün yaşanması kaçınılmaz olacak.

‘Emperyalizmin askeri kontrol dışında şansı yok’

BBC: Küresel kapitalizme hakim olanların yaşadıkları tek kriz, ekonomi de değil, askeri alanda da örneğin Afganistan ve Irak’ta mutlak bir zafer ya da mutlak bir mağlubiyetin yaşanmadığı bir kriz durumu sürüyor. Sizce önümüzde nasıl olasılıklar var?

Samir Amin: İçinde yaşadığımız sistem, emperyalist tipte, finansal düzeyde yaşanan ve oligopoller tarafından işletilen bir küreselleşme. Kapitalizmin bu aşamasında, özellikle enerji alanındakiler olmak üzere doğal kaynakların görece azaldığı bir evredeyiz.

Bu nedenle, ABD, Avrupa ve Japonya, bu doğal kaynaklara diğer toplumların erişimini engellemek zorunda olduklarını görüyorlar. Bunu sağlayabilmelerinin de gezegen üzerinde askeri kontrol kurmaktan başka bir yolu olmadığını biliyorlar.

Bu nedenle de “terörizm” dedikleri şeyi icat edip, bunu kendi yararlarına kullanmaya başladılar. Bu sayede de, tümüyle suç olan ve uluslararası hukukta yeri olmayan “önleyici savaş” kavramını geliştirdiler. Ve ilk vuruşlarını da Orta Doğu’ya gerçekleştirdiler ancak bu daha yalnızca ilk adım sayılır.

‘Obama askeri kontrol siyasetini sürdürecek’

BBC: Dolayısıyla, Afganistan ve Irak savaşlarının arkasında yalnızca George Bush ve ekibinin olduğunu düşünmüyorsunuz, peki Obama yönetiminin askeri kontrol ve müdahalecilik doktrininin de herhangi bir değişiklik yapacağını düşünüyor musunuz?

Samir Amin: Hayır, gezegen üzerinde askeri kontrol sağlanması planı yalnızca Bush’un aklıyla üretilmiş bir plan değildir. Planın ortaya atılması dahi, Clinton dönemindedir. 21. yüzyılda gezegenden bir askeri kontrol sağlanmasına dair Pentagon belgeleri bulunmaktadır.

Tabii, Bush planını büyük bir küstahlıkla ve şiddetli bir şekilde uygulamaya çalışmıştır, ancak, Obama da belki en azından müttefiklerine karşı benzer bir küstahlıkta olmasa da başka bir dil kullanarak bu planı uygulamaya devam edecektir.

Küreselleşmenin üç sorunu

BBC: Sizin yaklaşımınızla da paralel olarak, küresel egemenliğe karşı belki üç direniş odağından söz edilebilir. Birincisi Afganistan ve Irak’taki askeri mukavemet, Çin ve Rusya’nın siyaseti ve Latin Amerika’daki rejimler. Siz bu farklı mukavemet modelleri hakkında ne düşünüyorsunuz?

Samir Amin: Evet, söylediğiniz gibi bunlar farklı doğalara sahip direnişlerdir. Ancak, birbirlerini tamamlıyorlar. Tabi ki, ABD ve NATO’nun askeri şiddet uyguladığı, işgal ettiği yerlerdeki direniş de askeri olmaktadır. Afganistan ve Irak buna örnektir.

Latin Amerika ülkelerindeki direnişler ki buna bugün daha az önemli olmayan Nepal’i de eklememiz gerekir, halk güçleri tarafından yürütülen bir direniştir ve en azından yerel dengeyi kendi lehlerine çevirmeyi başarmış durumdadırlar.

Çin ve Rusya’nın ABD egemenliğine karşı koyuşları ise bu ülkelerdeki iktidar odakları tarafından gerçekleştirilen milliyetçi karşı koyuşlardır. Bu ülkeler demokratik olsalar da olmasalar da, durum böyledir. Örneğin Çin, pek çok açıdan küreselleşmeye dâhil olmuştur ancak, finansal ve mali sisteme entegre olmamıştır. Bu da küresel emperyalizme karşı en güçlü direniş biçimlerinden biridir.

BBC: Peki Afganistan ve Irak’taki türden çatışmaları, sistem karşıtı direnişler anlamında bir yere oturtuyor musunuz? Bu hareketler gerçek bir tehdit arz ediyorlar mı?

Samir Amin: Evet bu hareketlerin arzettiği tehdit gerçektir. Lakin ben bu tür hareketleri direniş biçimleri üzerinden yorumlamaktan uzak duruyorum. Bu güçlerin siyasi hedeflerini ve kurmak istedikleri toplum biçimlerini desteklemiyorum. Siyasal İslam’a karşıyım ve bunun emperyalizmin kör bir müttefiki olduğunu düşünüyorum. Ancak, bu güçlerin, yabancı işgaline karşı savaşıyor olmaları son derece meşrudur.

“Siyasal İslam, emperyalizmin kör müttefikidir”

BBC: Siyasal İslam’ın kör bir müttefik olmasıyla ne demek istiyorsunuz?

Samir Amin: Siyasal İslam, ilerici bir sosyal program önermemekte ve kapitalizm oyununun tüm kurallarını kabul etmektedir. Dolayısıyla da ekonomik anlamda küresel emperyalist sistemin kurallarına tabidirler. Siyasal İslam, toprak reformu, işsizlik ve düşük ücretler gibi gerçek konularla uğraşmaktansa, mücadelelerini din ve kültür gibi hayali meselelere yöneltmektedirler. Bu akımın dini bir akım olduğunu söylemek dahi yanlıştır.

Bu, dini araçsallaştıran, araç haline getiren bir siyasi akımdır. Bu hareketin kapitalizmi olduğu gibi sürdürmekle de bir problemi yoktur. Özel mülkiyetin kutsal olduğu gibi fikirler, siyasal İslam’ın da bize sürekli tekrarladığı fikirlerdir. İşte bu nedenlerle, emperyalizm ile siyasal İslam arasındaki ilişkilerde net olmayan pek çok boyut var.

Bir yandan baktığınızda, savaşıyor gibi görünüyorlar ki, bin Ladin bunun tipik bir örneğidir. Ancak en sonunda, bin Ladin’in CIA’in yakın bir dostu olduğunu akıldan çıkarmamalıyız. Taleban’ın ABD eliyle eğitildiğini, finanse edildiğini ve silahlandırıldığını unutmamalıyız. Siyasal İslam’ın hakim olduğu Suudi Arabistan ve Pakistan gibi ülkelerin ABD’nin en yakın dostları olduğu da açıktır.

Emperyalizme ‘karşı şiddet’

BBC: Siz aynı zamanda, bir direniş biçimi olarak şiddetin de meşru olduğunu savunuyorsunuz. Ne tür bir şiddetten bahsediyorsunuz?

Samir Amin: Burada, şiddete asıl başvuran kim diye başlamalıyız. Şiddete başvuran emperyalizm, kapitalizm ve oligopollerdir. Amerikan uçaklarının Afganistan ve başka yerlerde kasabaları köyleri bombalaması uygulanabilecek maksimum şiddet değil midir? ABD ve müttefikleri şiddetin en büyük kaynağıdırlar. Dolayısıyla insanlardan gelen karşı şiddet de son derece anlaşılır bir şeydir. Ben bu tür şiddete, ‘karşı şiddet’ diyorum.

BBC: Ancak, Afganistan ve Irak’taki askeri çatışma durumları dünya liderleri tarafından sistemi zorlayan en önemli tehlikeler arasında sayılıyorlar?

Samir Amin: Emperyalizm için bu çatışmaları temel bir tehdit gibi sunması çok işe yarayan bir siyasettir. İslami bir rejim olarak Suudi Arabistan’ı ele alırsak, onun ABD’nin Irak’taki varlığına karşı savaşmadığını hatta buna destek olduklarını görebiliriz. Taleban için dahi, verilecek tavizler üzerinden uzlaşma sağlanacak bir nokta aradıkları açıktır.

Karzai, “iyi Taleban” olarak nitelediği gruplarla diyalog arayışında olduğunu açıkça söylüyor. Taleban, tıpkı geçmişte emperyalizmle ittifak kurduğu gibi gelecekte de böyle bir ittifak kurabilir. Ancak, yabancı güçlerin askeri işgalini kabul etmeleri mümkün olmadığı için aralarında diyalog kurulması henüz zor.

‘Laik ve İslamcı gericilerin farkı kökten değil’

BBC: Türkiye’de siyasal İslam tartışmalarında ismi geçen, değinilen bir ülke. Yaklaşık 80 yıllık laik cumhuriyetçiliğe rağmen siyasal İslam’ın Türkiye’de yükselişte olduğu yorumlar yapılıyor.

Samir Amin: Çok basitleştirmek istemiyorum ancak Türkiye’deki siyasal İslam’ın, başka ülkelerdekinden çok da farklı olduğunu düşünmüyorum. Özellikle de Arap ülkelerini kastediyorum. Mısır’daki Müslüman Kardeşler hareketinden çok da farklı değil kanımca. Bu yalnızca, siyasi, sosyal ve ekonomik anlamda sağda bulunmaları nedeniyle değil, ama emperyalizmle bir sorunları olmaması açısından da böyledir. Türkiye bunun bir kanıtıdır zaten.

Türkiye’de iktidarda bulunan siyasal İslam, Avrupa Birliği’yle bütünleşmeye karşı değil ve birçok konuda da bütünleşmeye karşı değil. Dolayısıyla bu hareketler de, diğer tüm gerici hareketlerin olduğu türden bir gericiliğe sahipler. Laik gericiler olduğu gibi İslam’ı araçsallaştıran gericiler de oluyor. Bunlar emperyalizme bakışları açısından birbirlerine kökten bir farklılık arz etmiyorlar.

‘Ilımlı İslam yanıltıcı bir ifade’

BBC: Özellikle, Türkiye gibi ülkeler söz konusu olduğunda, İslam’ın ılımlı biçimine örnek oluşturduğu yorumları yapılıyor. Siz “Ilımlı İslam” kavramına nasıl yaklaşıyorsunuz?

Samir Amin: Görüyorsunuz ben, İslam dini üzerinden konuşmuyorum. İslamiyet bir dindir ve tüm dinler gibi farklı toplumlar ve farklı sınıfsal tabakalar tarafından çok farklı şekillerde anlaşılabilir, anlaşılmıştır. Ben siyasal İslam’dan söz ediyorum. Türkiye’de iktidarda olan da İslamiyet değil, iktidarda olan İslamcı olduğunu savunan bir siyasi partidir. Mısır’daki Müslüman Kardeşler de böyledir.
Bu hareketlerin emperyalist ilişkilerin yeniden üretilmesiyle bir sorunları da yoktur.

Ilımlı İslam ifadesi ise tümüyle yanıltıcı bir ifade. Bu hareketler iktidarda oldukları zaman ılımlı olarak tanımlanabilirken, iktidarda olmadıklarında ise radikalleşebilirler.

BBC: Bugün Orta Doğu’da siyaset sahnesinde asıl olarak İslamcıları, milliyetçileri ve liberalleri görüyoruz. Sözünü ettiğiniz bu kriz ortamında sol neden yok?

Samir Amin: Evet, kısa vade için haklısınız. Sahne, şu anda başlıca sağ akımlar, kendilerine liberal diyen ancak aslında gerici olan hareketler ve siyasal İslamcı gruplar tarafından işgal edilmiş gibi görünüyor. Ancak bunun böyle süreceğine dair bir kaide yok. Bence, ekonomik krizin derinleşiyor olması ve bunun yaratacağı dramatik sosyal etkiler, sol için çok önemli fırsatlar barındırıyor. Bu Türkiye’de de, Arap ülkelerinde de dünyanın başka yerlerinde de böyle.

Solun, liberal, laik veya dinci gerici güçleri marjinalleştirebileceği, ve sosyal kesimleri harekete geçirebileceği bir evreye giriliyor.

”Tarihin sonunun’ sonu geldi”

BBC: Peki bütün bu tartıştıklarımızın sonunda, 2008′i düşündüğünüzde tarihe nasıl bir etkide bulunacak bir yıl olduğunu düşünüyorsunuz?

Samir Amin: 2008 tarihin sonu geldiği mitinin ve neo-liberal veya liberal denen kapitalizmin ebedi olduğuna dair mitlerin sonunun geldiği bir yıldır.

Neo-liberalizm yalnızca finansal sistemin tümüyle çöküşüne yol açmadı hatta beraberinde şimdiden derinliği ortaya çıkan ve önümüzdeki aylarda çok daha derinleşecek bir ekonomik kriz getirdi.

GURURLANACAĞIMIZA EZİLİYOR;

HAYKIRACAĞIMIZA SUSUYORUZ.

İÇİME SİNDİREMİYORUM.

Lütfen sabır ve dikkatle okuyun !………… (ÇOK  ÇOOOK  önemlidir…!!!!)
Siz de okuyup herkese göndererek bilinçlendirin…
……………………………………………………………….
Bir resmi bina inşaatı !…  Önündeki tabelada şunlar yazıyor:
DİYARBAKIR İSTİNAF MAHKEMESİ BİNASI İNŞAATI  *Construction of Court of Appeal Building Diyarbakır*
Hibe Sözleşme bedeli: 7 milyon 284 bin Euro.
Financed by ( Parayı veren ): Avrupa Birliği (European Union)
Faydalanıcı : T.C Adalet Bakanlığı
(Republic of Turkey, Ministry of Justice )

Şu anda ülkemizde istinaf mahkemeleri yoktur. AKP hükümeti bu mahkemeleri kurmak için, yasa tasarısı hazırlamaktadır. yani yasa henüz kanunlaşmamıştır. Tesadüf bu ya; bu mahkemelerin kurulmasını AB’de çok ısrarlı bir şekilde istemektedir. AB’ nin projesi ülkemizin bölünmesi sonrası, bu mahkemelerin eyalet mahkemeleri olarak kullanılmasıdır.    AB bunu açık açık dile getirmektedir.
AB sonuçtan o derece emindir ki, 7.3 milyon euroyu bir çırpıda bağışlamış, mahkeme binasının inşaatına bile başlamıştır. Üstelik nerede ?.. Tesadüf bu ya; yine Diyarbakır’da.
‘İstinaf‘ sözlük anlamı nedir ?..
Mahkemenin verdiği kararı kabul etmeyerek bunu istinaf mahkemesine taşımak.
Yani Yargıtay ile Mahkeme arası bir şey….
Özgür ülkemin, özgür meclisinin, özgür insanları. Özgür ülkemde, özgür meclisimin kararı bile olmadan, yasası bile olmadan, özgür ülkem daha bölünmeden, AB bu mahkeme inşaatını nasıl yaptırabilmektedir ?
Lütfen…. gönderebileceğiniz herkese gönderin.. lütfen..

Artık son şanslarımız.
- - - - - - - - - - - - - - - * * * * * * * * - - — – - - - - - * *
* * * * - - - - - - - * * * * * * * *  - - - - - - — - -
İşte olayın ikinci perdesi….. daha da şaşıracaksınız…
Yer, Diyarbakır …
Bu güne kadar yok bomba patladı, yok isyan çıktı, yok bilmem ne oldu diye  seyrettiğimiz Diyarbakır……..
Hiç bu kadar önemli bir tehlikeyle karşı karşıya kalmamıştı.
İsyan çıkar bastırırsın, yangın çıkar söndürürsün, ama bu durumun altından nasıl kalkarlar Allah bilir…
NE MI OLDU?
Bildiğiniz üzere her belediyenin kendine has bütçesi, teşebbüsleri falan vardır. Ama Diyarbakır , özel olarak planlanmış özerk bütçesine kavuştu. Bu bütçe; vakıflar, anonim şirketler ve meşhur belediye teşebbüsleriyle faaliyete geçirildi.
Şu anda Diyarbakır belediyesinin kurduğu ‘ Diyar A.Ş.’ ye oluk oluk dış kaynaklı sermaye akmaya başladı.
Yakın gelecekteki hedefleri borsaya açılmak. Bu ne demek oluyor? Bu demek oluyor ki, bir nevi Kurdistan hisse senedi
çıkaracaklar. Dış yatırımcı, iç yatırımcı, kürt Türk demeden herkes çılgın gibi hisse alıp ‘ Diyar A.Ş.’ ye çığ gibi para akıtacaklar.
Çünkü dış kaynaklı yatırımcılar tarafından desteklenecek bir oluşum.
BiR ALTIN YUMURTLAYAN TAVUK…
Son yüzyılın şahane bir buluşu…
YENİ KÜRDISTANI TÜRK HALKININ PARASIYLA FİNANSE ET !…
Neden mi?
Çünkü bu hisseden çok para kazanacağını bilen her yatırımcı kazandığı paraya bakacak. Kimin umurunda Kürdistanı finanse etmiş etmemiş….. Herkes cebinin dolduğuna bakacak.
Bu şirket henüz borsaya açılmadan 1 ayda 2 MİLYON YTL CİRO YAPTI …..
BU CİRONUN %80′i NET KAR….
ÇÜNKÜ YAPTIKLARI BIRŞEY YOK Kİ, HAVADAN PARA TRANSFERI, BIR NEVI PARA AKLAMA VE ALTERNATİF TRANSFER…
BIR YILLIK CİRO HEDEFLERİ *BİR MİLYAR EURO*
EVET yanlış duymadınız. Borsaya açılmadan 1 milyar euro. Önümüzdeki senenin sonunda 4 milyar euroya ulaşması bekleniyor….
Yani İstanbul belediye işletmelerinin tam 4 katı büyüklükte bir ciro…
Üstelik İstanbul gibi ortada üretilecek bir şey de yok.
Diyarbakır aynı Diyarbakır …
Bu para ne mi olacak ?… HAYAL GÜCÜNÜZE BIRAKIYORUM.
4 MILYAR EURO CIROSU OLAN BIR BAYDEMİR…
ÖRNEK VEREYIM: APO  ömr-ü hayatında DEGIL 4 MILYARI, 500 MILYON
EUROYU DAHI BIR ARADA GÖRMEMİŞTİR.
Yani bizim sümüklü Baydemir, olacak EKSELANS Baydemir… Ekselans kime
denir? Büyükelçiye falan…
Başka bir örnek vereyim, bu paranın karşısında hiç bir hukuk sistemi, hiç bir askeri otorite duramaz.
Bu para ile istediğiniz devletin istediğiniz kurulusuna tesir edebilirsiniz. Koç Sabancı falan filan dahi, böyle bir gücün yanında titrer. Çünkü o adamlar, bundan daha fazla cirolara sahip olmalarına rağmen, paralarını ticarette döndürdüklerinden toplu olarak servete hükmedemiyorlar. Yani kendi paraları sağda solda bağlı.. Fakat Baydemir ‘in elinde toplanacak olan bu paranın maksadı belli. Kullanacakları yer belli..
Bu konudan anlayan arkadaşlar otursun kafa yorsun. Yazın yazabildiğiniz kadar, belki bir kac yurtsever duyar ve bir önlem alır. Yoksa bir yıl sonra yurtsever olmak da bir işe yaramayacak !…..
Sen de listendeki tüm yurtseverlere bu maili gönder…
Bilinçli toplum oluşturabilmeye senin de katkın olsun !….
Her yurttaş görev başına, ülkemiz için……….

SADECE MSN DEĞİL, MSN İLE BAĞLANTILI MAİL ADRESİ OLARAK TA KULLANILABİLİR.

TAMAMI MICROSOFT UN RESMİ SİTELERİDİR. 

 _________________________________________________________

@hotmail.it almak için tıklayın
Şehir : Roma
Posta Kodu : 00187
——————————————
@hotmail.fr almak için tıklayın
Saat Dilimi : Paris
Posta Kodu : 71000
——————————————
@hotmail.co.uk almak için tıklayın
Constituent Country : England
Posta Kodu : EH12 5AU
——————————————
@hotmail.de almak için tıklayın
postleitzahl (posta kodu) : 03150
Zeitzone (Saat diliminden) : Berlin’i seçin
——————————————
@hotmail.co.jp almak için tıklayın
Şehir farketmez…
Posta kodu : 107-0061
——————————————
@msn.com almak için tıklayın
——————————————
@passport.com almak için tıklayın
——————————————
@live.nl almak için tıklayın
——————————————
@w.cn hesabı almak için tıklayın

 ——————————————

ad@soyad.com ŞEKLİNDE MSN ADRESİ ALMAK İÇİN TIKLAYIN

Bir bakın; Amerikan parlementosu yahudilerin elinde. Amerikan halkı bile anlayabilmiş değil bunu. Pekçok büyük devletin yönetiminde söz sahibi durumundalar. Yayılmacı bir politikaları var. Ülkeleri yok iken, ülke sahibi oldular.  Ülkemizden toprak satın alıyorlar. Sanmayın ki bize hayranlıklarından. Neden güneydoğu dan alıyorlar sadece arazileri.? Filistin’in akibetine uğramamız yakındır. Bir süre sonra burdaki satın aldıkları topraklar üzerinde hak talebinde bulunmaya başlayacaklar. Filistinliler bu hataya düştüler. Şimdi de korkak Arap ülkelerinin arasında hiçbir destek bulamıyorlar. Okadar arap ülkesinin arasında hiçbiri İsrail e “dur” diyemiyor. 

LÜTFEN DUYARSIZ KALMAYALIM.

BAŞKA TÜRKİYE YOK. 

ÇOK AZ DOSTUMUZ VAR. BUNU BİLİN.

HER YÜZÜMÜZE GÜLENİ DOST BİLMEYİN.

Dünyanın gelmiş geçmiş en kanlı ve en sert diktatörlerinden Adolf Hitler.
Liderliğiyle peşinden binlerce Alman’ı sürükleyen karizmatik bir siyasetçi.
Ancak hayatına kendi elleriyle son vermek zorunda kalan İkinci Dünya Savaşı mağlubu bir önder.
Çok şeyler yapmak istediği hayatında hızla yükseklere tırmanan bir Nasyonel Sosyalist.
Ancak tüm dünyayı karşısına aldığı için hızla gerileyen Nazilerin fikir önderi
Hayatına yön vereceği ideallerini, politikalarını ve hatıralarını kaleme alarak yazdığı tek kitabı ile milyonlar tarafından okunan bir yazar aynı zamanda.
Şubat 1924′te beş yıl hapis cezasına çarptırılan Hitler, Aralık ayında şartlı tahliye edildi. Ama Landsberg Kalesi’nde geçirdiği bu “zorunlu” boş zamanlarını değerlendirerek Kavgam’ı (Mein Kampf)  yazdı.
Ona göre sadece en kuvvetli insan “ırkları” (bunların başında Hitler’e göre Ariler gelir), yani Kuzey Avrupa’nın beyaz halkları bu acımasız ölüm-kalım mücadelesini kazanarak hayatta kalabileceklerdi.

KAVGAM ( İndirmek İçin Tıklayın )

Kendi kendilerine aydın diyen bazı kişiler bir kampanya başlatmışlar.

1915′de Türkler, sözde Ermeni soykırımı yapmışlar, şimdi bu kişiler günümüz Ermenilerinden özür diliyorlarmış.

Peki, kim bu özür dileyen sözde aydınlar?

Söze gerek yok.

Biz konuşmayalım, rakamlar, daha doğrusu Avrolar konuşsun.

Özür Dileyenler                                   AB’den Aldıkları Hibeler[1]

Prof. Dr. Ahmet İnsel                                    107,414,- Avro

Helsinki Yurttaşlar Derneği

Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu                            193,548,73 Avro

Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği

Mine Kırıkkanat                                             70,000,- Avro

Gazeteci Yazar

Prof. Dr. Atilla Yayla                                   449,620,40 Avro

Liberal Düşünce Derneği

Şerafettin Elçi                                                 107,414,- Avro

Helsinki Yurttaşlar Derneği

Ertuğrul Kürkçü                                            809,760,- Avro

İPS İletişim Vakfı

Prof. Dr. Halil Berktay                                  107,414,- Avro

Helsinki Yurttaşlar Derneği

Etyen Mahçupyan                                       1,032,921,35 Avro

Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı

Mehmet Ali Birand                                       107,414,- Avro

Helsinki Yurttaşlar Derneği

Adalet Ağaoğlu                                            107,414,- Avro

Helsinki Yurttaşlar Derneği

MAZLUMDER                                        81,735,15 Avro

Murat Belge                                            107,414,- Avro

Helsinki Yurttaşlar Derneği

Paris’in Pigal’inde, Londra’nın Soho’sunda ve Amsterdam’ın Kırmızı Fenerli sokağında, iletişim kurmak için yabancı dil bilmeye gerek yoktur.

Aslında, çok konuşmaya da gerek yoktur.

İngilizce bir tek deyim bilin, yeter.

“How much?”

Yani:

“Kaç para?”

Gerisi kendiliğinden gelir.

Türkiye’de Cumhuriyeti yıkmak isteyenlerle, Kemalizm karşıtlarıyla, ABD uşaklarıyla, AB Mandacılarıyla ve şimdilerde ortaya fırlayan Özür Dileyenlerle uzun uzun tartışmaya hiç gerek yoktur.

Kısaca sorun:

ABD’den, Soros’tan ya da AB’den kaç para?

Gerisi kendiliğinden anlaşılır.

3 Nis / 08

Dünyanın en güvenilir bilgi kaynağı Wikipedia’dan alınmıştır

LÜTFEN 8. SIRAYA DİKKATLİ BAKIN.

GURURUMUZ “TAYYİP” ÇALIŞIP DİDİNİP NERELERE GELMİŞ (!)

ADI	ÜNVAN	NET VARLIK ($)	ÜLKE
1. Hassanal (Bolkiah)	Sultan	$ 30 Milyar	Brunei
2. Abdullah (Saud)	Kral	$ 21 Milyar	Saudi Arabia
3. Khalifa bin Zayed Al Nahyan	Devlet Başkanı	$ 19 Milyar	United Arab Emirates
4. Mohammed bin Rashid Al Maktoum	Başbakan	$ 14 Milyar	United Arab Emirates
5. Henri (Nassau)	Dük	$ 5 Milyar	Luxembourg
6. Beatrix (Orange-Nassau)	Kraliçe	$ 4.7Milyar	Netherlands
7. Hans-Adam II (von und zu Liechtenstein)	Prens	$ 3.9 Milyar	Liechtenstein
8. Recep Tayyip Erdoğan	Başbakan	$ 2.0 Milyar	Turkey
9. Albert II (Grimaldi)	Prens	$ 1 Milyar	Monaco
10. Teodoro Obiang Nguema Mbasogo	Devlet Başkanı	$ 600 Milyon	Equatorial Guinea
11. Elizabeth II (Windsor)	Queen	$ 500Milyon	Antigua and Barbuda Australia Bahamas Barbados Belize Canada Grenada Jamaica New Zealand Papua New Guinea Saint Kitts and Nevis Saint Lucia Saint Vincent and the Grenadines Solomon Islands Tuvalu United Kingdom
12. Harald V (Oldenburg-Glücksburg)	King	$ 240 Milyon	Norway
13. Mswati III (Dlamini)	King	$ 50 Milyon	Swaziland
14. Călin Popescu-Tăriceanu	Prime Minister	$ 18-20 Milyon	Romania
15. Ferenc Gyurcsány	Prime Minister	$ 16 Milyon	Hungary
16. George W. Bush	President	$ 15 Milyon	United States
17. Margrethe II (Oldenburg-Glücksburg)	Queen	$ 10 Milyon	Denmark
18. Carl XVI Gustaf (Bernadotte)	King	$ 9 Milyon	Sweden
19. Helen Clark	Prime Minister	$ 8 Milyon	New Zealand
20. Hosni Mubarak	President	$ 7 Milyon	Egypt
21. Gloria Macapagal-Arroyo	President	$ 1.3 Milyon	Philippines

SEN GİDERKEN

Yenildim, vazgeçtim beni sevmenden
Kalp kırık, yoruldum gitmelerinden
Sevmedin belki beni çok yürekten
Bil yeter, ben üzüldüm sen giderken

Ah… ölürmüydün, beni biraz daha sevsen
Mevsimsiz solmadım, sararmadım mı
Sen tutmadın ellerimden ben düşerken
Kaçmadın mı gitmedin mi sen

Ah… olmadım mı yanında sen çok yalnızken
Sarmadım mı seni kimseler sarmazken
İstedin vermedim mi her şeyimi
En derinden sevmedim mi ben

Gitsen de silsen de beni kalbinden
Yer etsen kendine yeni aşklarda
Tek gerçek dönmem ki verdiğim sözden
Tek aşksın hep duracak baş ucumda

“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. İstesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.

Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak. Ben olmayacağım. Kendine iyi bak ve beni düşünme. Çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık. Arama sakın beni, yazma, çünkü ben yazmayacağım. Sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim. Fakat, yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.

“Kendine iyi bak. Aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim. Aslında bilmem çok önemli değil, iyi olduğunu varsayacağım ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum ben. Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslına bakarsan, çok da fazla umursamıyorum.”

“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onları ayırmak, eti tırnaktan ayırmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok acı vericidir, yürek parçalıyıcıdır. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine İyi Bak” gözleriyle ayrılırlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar. Ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye kadar.

Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine İyi Bak” derler ve giderler. Onlar eti tırnaktan ayırmak yerine ölümü yeğlerler. Onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler.

“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet değil midir aslında seni seveni, ihtiyacı olanı yüzüstü bırakıp gitmek. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Seni suskunluğa mahkum edip giderler. Seni parçalara ayırıp, en büyük parçayı yanlarına alıp giderler. Seni senden alıp giderler.

Daha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardır elbet. Suçlatmaz kendini. Savaşmadıkları için kızarsın ama suçlayamazsın. Savaşmışlarsa, yenildikleri için kızarsın ama suçlayamazsın. Yenildiğin için kızarsın ama suçlayamazsın. Ayrılığın kaçınılmazlığına inandırır seni, “kendine iyi bak” derler ve giderler. Elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler. Bir tek anıları bırakırlar geride, bir de hatırladıkça gözyaşlarına boğulasın diye unutulmayan nağmeler.

Arkalarına bakmadan çekip giderler eğer yalnız kalmışsan, çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler. Herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler. “Bitti” diyemedikleri için, “kendine iyi bak” derler. “Kırıldım ve affedemiyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler. “Seni istemiyorum artık, hayatımdan çıkaracağım ama bil ki hiç unutmayacağım” diyemedikleri için kendine iyi bak derler. “Biliyorum çok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler. Vicdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun süre akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır, bilirler.

“Kendine iyi bak” bir noktadır çoğu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansın isterim ben. Oysa sen iyisin. Sen gözümdeki ışık, dudağımdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatıma renk katan, sen yüreğimdeki çarpıntı, sen hayatımdaki neşesin. Sen yolumu aydınlatan, sen dert ortağım, sen gönül yoldaşım, sen bir tanesin. “Kendine iyi bak” deme bana. Nokta koyma.

Keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler, keşke affedebilsen beni, keşke ben de affedebilsem. Keşke döndürebilsek zamanı geriye. Keşke bugünkü aklımızla yaşasak herşeyi baştan. Nafile… Ama yine de, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı? Sen eksikken, ben nasıl tam olurum? Senden kalan boşluğu kimlerle doldururum? Savaşsak, aramıza giren şeytanla olmaz mı? Hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı, hani gerçek dostluklar her sınavı geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanırdı? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek değerler vardı? Hani en büyük zaferler, en kanlı savaşların ardından kazanılırdı? Bunların hepsi yalan mı? Sahiden…, gitmesen olmaz mı? Bitmesek olmaz mı?….

Peki o zaman… Senin istediğin gibi olsun… Öyleyse…Sen de “Kendine İyi Bak.”

“Kendine Iyi Bak” derler, kurşunu kafana sıkıp giderler.

Gayet başarılı ve parçada çok anlamlı… Bu çocuk bir harika..Şarkının orjinali Burhan Onur adlı kişiye aittir

Not: Şarkının orjinalini aramayın….

neden derseniz emın olun bu çocugun söylediğinin yanında sıfır kalır

Ağlarsam gülyüzlüm acım diner mi,
Aşkımın ateşi böyle sönermi,
Sensiz kalırsam yar , yüzüm gülermi,
Ayrılık kolaymı senin yanında..

Beni senin kadar kimse anlamaz,
Kimse senin gibi beni saramaz.
Dizlerim tutulur yar yar, dilim konuşmaz,
Ayrılık kolaymı senin yanıda..

Çekilmez oluyor sensiz günlerim,
Ne laf anlıyorum, ne söz dinlerim.
Deli divaneyim candan bezerim,
Ayrılık kolaymı senin yanıda..